Afganistan'ın Ghor eyaletinde işsizlik ve açlık, halkı geri dönülemez kararlar almaya zorluyor. Başkent Chaghcharan'da her sabah yüzlerce erkek, günlük iş bulabilme umuduyla meydanlarda toplanıyor; ancak bölgedeki ağır ekonomik tablo, ailelerin temel ihtiyaçlarını karşılamasını imkansız hale getiriyor.
Çaresizliğin Bedeli: Çocuk Satışları
Bölgedeki durumun vahametini gözler önüne seren olaylar, ebeveynlerin çocuklarını satma noktasına geldiğini gösteriyor. Abdul Rashid Azimi, diğer çocuklarını doyurabilmek için ikiz kızlarını satmayı düşündüğünü ifade ederken, Saeed Ahmad isimli bir baba, beş yaşındaki kızı Shaiqa'yı tıbbi masraflarını karşılayabilmek adına bir akrabasına vermek zorunda kaldığını belirtiyor. Aileler, çocuklarını kaybetme acısı ile hayatta kalma mücadelesi arasında sıkışmış durumda.
Yardımların Azalması Krizi Tetikliyor
Birleşmiş Milletler verilerine göre, Afganistan nüfusunun dörtte üçü temel ihtiyaçlarını karşılayamıyor ve yaklaşık 4,7 milyon kişi kıtlığın eşiğinde bulunuyor. Ülkeye sağlanan uluslararası yardımlardaki dramatik düşüş, durumu daha da zorlaştırıyor. Mevcut verilere göre, bu yıl gelen insani yardım miktarı 2025 yılına kıyasla yüzde 70 oranında azalmış durumda. ABD ve İngiltere gibi ana bağışçıların yardımları kesmesi veya önemli ölçüde azaltması, bölgedeki gıda güvencesini tamamen ortadan kaldırdı.
Uzman Analizi:Afganistan'daki bu tablo, sadece yerel bir ekonomik çöküşün değil, aynı zamanda küresel yardım mekanizmalarının yetersizliğinin bir sonucudur. İnsani yardımların kesilmesi, bölgedeki sosyal dokunun tamamen parçalanmasına ve en savunmasız bireylerin, yani çocukların, hayatta kalma mücadelesinin bir parçası haline gelmesine neden olmaktadır. Bu durum, uzun vadeli bir insani felaketin öncüsü niteliğindedir.
