Sultangazi Belediyesi Tiyatro Okulu, Türk müziği ve edebiyatının önemli isimlerinden Aşık Veysel'in hayat hikayesini müzikal ve teatral unsurlarla harmanlayarak sahneye taşıyor.
Projenin detaylarını paylaşan Yaşar Elmas, Aşık Veysel'in Türk kültürü için taşıdığı değeri vurgulayarak, ustanın türküleriyle büyüdüğünü ve daha sonra şiirlerine ve hayatına ilgi duyduğunu belirtti. Elmas, Aşık Veysel'in şiirlerinde çağdaş bir Yunus Emre havası sezdiğini ve bu ilhamla bir Aşık Veysel hikayesi yazma ve sahneleme kararı aldığını ifade etti.
Oyunun, Aşık Veysel'in çocukluğundan ölüm döşeğine uzanan otobiyografik ve kronolojik bir seyir izlediğini dile getiren Elmas, “Aşık Veysel'i bir dünya mirası olarak görüyorum ve ona 'Anadolu'nun son Yunus'u' olarak sesleniyorum” dedi. Elmas, ustanın türkülerinin evrenselliğine dikkat çekerek, bu anlamda Aşık Veysel'in çağlar üstü değerinin tam olarak farkında olunamadığını savundu.
Sahnelemede video klipler, şiirler, teatral anlatımlar ve solo performanslar gibi farklı tekniklerin kullanıldığını belirten Elmas, oyunda Aşık Veysel'i görme engelli bir sanatçı olan Ali Öztürk'ün canlandırdığını söyledi. Öztürk'ün hem ses hem de tavır olarak Aşık Veysel'e benzediğini ekleyen Elmas, genç ozan Yiğit Berke Yiğitoğlu'nun da oyunda yer alacağını belirtti. Elmas, projeyi modern bir 'mesel' olarak tanımladı.
Sultangazi Belediyesi Tiyatro Okulu'nun ilk projesi olan oyunun, gelecekteki tiyatro çalışmalarına da bir işaret fişeği niteliği taşıdığını ifade eden Elmas, kültür ve sanata verdikleri destekten dolayı Sultangazi Belediye Başkanı Abdurrahman Dursun ve Kültür Müdürü Murat Yıldırım'a teşekkür etti.
Oyunun metnini iki yılda yazdığını ve bu süreçte Aşık Veysel'in köyünü, mezarını ziyaret edip çocuklarıyla görüştüğünü anlatan Elmas, ustanın hikayelerinin coğrafyanın hikayeleri olmasıyla büyük mutluluk duyduğunu ve bu projenin bir saygı duruşu olduğunu belirtti.
Oyunda Aşık Veysel'i canlandıran Ali Öztürk ise, ustanın Türkiye'de yeterince doğru anlaşılmadığını ve edebiyatçı, şair, ozan kimliğinin engelli kimliğinin arkasında kaldığını savundu. Öztürk, Aşık Veysel'i sadece bir engelli kimliğine hapsetmenin büyük bir haksızlık olduğunu ve edebi değerinin hak ettiği ölçüde verilmesi gerektiğini vurguladı. Oyunun, seyirciye Aşık Veysel'in daha az bilinen yönlerini ve edebi yönünü göstermeyi hedeflediğini sözlerine ekledi.
